Genoemd in Hortulus en Capitulare de villis
Wijnruit
Ruta graveolens
Wat er geschreven werd
Wijnruit staat in de Hortulus als tegengif, een rol die zij in de klassieke literatuur al had lang voordat de kloosters haar overnamen, en die zij daarna eeuwenlang hield. Zij is een van de planten die het Capitulare de villis op elk koninklijk landgoed laat aanplanten, wat haar tot vast meubilair van een vroegmiddeleeuwse tuin maakt en niet tot een bijzonderheid.
Wat er nu bekend is
Wijnruit is fototoxisch. De furanocumarines in het sap reageren met zonlicht en veroorzaken zware brandblaren op huid die de plant heeft aangeraakt — een goed gedocumenteerd letsel bij tuiniers van nu, geen historische curiositeit. Zij is ook lang gebruikt om een abortus op te wekken, in hoeveelheden die dicht liggen bij die welke ernstige vergiftiging geven. Draag handschoenen en neem haar niet in.
De plant zelf
Een blauwgroene, altijdgroene halfheester met ronde, diep ingesneden bladeren en een sterke, bittere geur die op een warme dag enkele passen ver draagt.
Groeit nog altijd
Sinds de plant in die tuinlijst werd opgeschreven, hebben botanici, herbaria en gewone waarnemers haar vastgelegd 8.839 keer.
Actuele telling van GBIF, een week lang bewaard.