Woud van Białowieża

Podlachië, Polen

Het laatste grote restant van het laaglandbos dat ooit de Europese vlakte bedekte, met een bodem die nooit is geruimd.

De grond onder

Woud van Białowieża, Podlachië

52.7167, 23.8667 · scroll verder ↓

5 cmBovengrond

100.7g/kg

gram organische koolstof per kilogram bodem

De levende laag: dood blad, wortels, bacteriën en de schimmeldraden die ze tot kruimels binden. Vrijwel alles wat er met bodemkoolstof gebeurt, gebeurt hier het eerst.

30 cmDe voorraad

48t/haGemiddeld

ton organische koolstof per hectare, bovenste 30 cm

Het gewone bereik voor productief landbouwland en onderhouden tuinen in gematigd Europa.

ISRIC — World Soil Information

Gemodelleerd op 250 meter resolutie uit wereldwijde bodemkarteringen, en op 2026-09-01 uit SoilGrids gelezen. SoilGrids publiceert in versies en niet doorlopend, dus dit is het actuele cijfer tot zij opnieuw publiceren.

dieperHet netwerk

Bron onbereikbaar

GBIF heeft dit verzoek niet beantwoord, dus er is hier geen meting te tonen. Dat ligt aan onze verbinding en is geen bevinding over deze plek — herlaad over een minuut, dan is de bron zeer waarschijnlijk terug.

Dit getal lezen

Lager dan het betoog hierboven zou doen verwachten, en de moeite waard om even bij stil te staan. Deels komt dat door het dieptevenster — dood hout en dikke strooisellaag zijn geen bodem en tellen niet mee — en deels doordat laaglandbos op zandgrond eenvoudigweg minder per hectare vasthoudt dan veen of vulkanische bodem. Een oud bos houdt in totaal een enorme hoeveelheid koolstof vast, verspreid over zeer veel hectares en in hout dat de meting nooit ziet.

Waarom deze grond

Grond onder oude bomen

In een ongestoord bos zit de meeste koolstof niet in de bomen. Zij zit eronder, in schimmelnetwerken en in de strooisellaag die nooit helemaal wordt afgebroken.

Białowieża overleefde omdat het een koninklijk jachtgebied was, eeuwenlang beschermd door mensen die het wild wilden en niet de bomen. Delen ervan zijn nooit gekapt, wat op de Europese vlakte vrijwel uniek is.

Wat dat oplevert zijn niet in de eerste plaats grote bomen. Het is dood hout, en een bodemoppervlak dat al zeer lange tijd zonder onderbreking strooisel en schimmelbiomassa opbouwt. De meeste koolstof in een oud bos zit in de grond en in wat erop ligt te verteren, niet in wat overeind staat.

Het bos is ook een langlopende twist over beheer: bomen weghalen die door de letterzetter zijn gedood, of het dode hout laten liggen waar het valt. De bodem is een van de dingen waar die twist over gaat.

Lees dit naast

Of meet ergens anders