0 cmOppervlak
Woud van Białowieża, Podlachië
Alles onder deze lijn is gemeten, niet beschreven.
86.606 plantwaarnemingen vastgelegd binnen ongeveer acht kilometer.
Podlachië, Polen
Het laatste grote restant van het laaglandbos dat ooit de Europese vlakte bedekte, met een bodem die nooit is geruimd.
De grond onder
52.7167, 23.8667 · scroll verder ↓
0 cmOppervlak
Alles onder deze lijn is gemeten, niet beschreven.
86.606 plantwaarnemingen vastgelegd binnen ongeveer acht kilometer.
5 cmBovengrond
gram organische koolstof per kilogram bodem
De levende laag: dood blad, wortels, bacteriën en de schimmeldraden die ze tot kruimels binden. Vrijwel alles wat er met bodemkoolstof gebeurt, gebeurt hier het eerst.
30 cmDe voorraad
ton organische koolstof per hectare, bovenste 30 cm
Het gewone bereik voor productief landbouwland en onderhouden tuinen in gematigd Europa.
Gemodelleerd op 250 meter resolutie uit wereldwijde bodemkarteringen, en op 2026-09-01 uit SoilGrids gelezen. SoilGrids publiceert in versies en niet doorlopend, dus dit is het actuele cijfer tot zij opnieuw publiceren.
dieperHet netwerk
Elk daarvan is een exemplaar dat iemand vond en opschreef. Hieronder staan alleen de soorten die zichtbaar vruchtlichamen vormen; de draden die het werk doen komen vrijwel nooit boven de grond.
Elke naam linkt naar de oorspronkelijke waarneming, met verzamelaar, datum en dataset.
Dit getal lezen
Lager dan het betoog hierboven zou doen verwachten, en de moeite waard om even bij stil te staan. Deels komt dat door het dieptevenster — dood hout en dikke strooisellaag zijn geen bodem en tellen niet mee — en deels doordat laaglandbos op zandgrond eenvoudigweg minder per hectare vasthoudt dan veen of vulkanische bodem. Een oud bos houdt in totaal een enorme hoeveelheid koolstof vast, verspreid over zeer veel hectares en in hout dat de meting nooit ziet.
Waarom deze grond
In een ongestoord bos zit de meeste koolstof niet in de bomen. Zij zit eronder, in schimmelnetwerken en in de strooisellaag die nooit helemaal wordt afgebroken.
Białowieża overleefde omdat het een koninklijk jachtgebied was, eeuwenlang beschermd door mensen die het wild wilden en niet de bomen. Delen ervan zijn nooit gekapt, wat op de Europese vlakte vrijwel uniek is.
Wat dat oplevert zijn niet in de eerste plaats grote bomen. Het is dood hout, en een bodemoppervlak dat al zeer lange tijd zonder onderbreking strooisel en schimmelbiomassa opbouwt. De meeste koolstof in een oud bos zit in de grond en in wat erop ligt te verteren, niet in wat overeind staat.
Het bos is ook een langlopende twist over beheer: bomen weghalen die door de letterzetter zijn gedood, of het dode hout laten liggen waar het valt. De bodem is een van de dingen waar die twist over gaat.
Lees dit naast
Of meet ergens anders