The Fens

Cambridgeshire, Engeland

Drooggelegd veen dat al drie eeuwen daalt — gemeten, niet geschat, tegen een ijzeren paal die tot in de klei is geslagen.

De grond onder

The Fens, Cambridgeshire

52.4886, -0.2222 · scroll verder ↓

5 cmBovengrond

114.1g/kg

gram organische koolstof per kilogram bodem

De levende laag: dood blad, wortels, bacteriën en de schimmeldraden die ze tot kruimels binden. Vrijwel alles wat er met bodemkoolstof gebeurt, gebeurt hier het eerst.

30 cmDe voorraad

73t/haGemiddeld

ton organische koolstof per hectare, bovenste 30 cm

Het gewone bereik voor productief landbouwland en onderhouden tuinen in gematigd Europa.

ISRIC — World Soil Information

Gemodelleerd op 250 meter resolutie uit wereldwijde bodemkarteringen, en op 2026-09-01 uit SoilGrids gelezen. SoilGrids publiceert in versies en niet doorlopend, dus dit is het actuele cijfer tot zij opnieuw publiceren.

dieperHet netwerk

7.833 schimmelwaarnemingen in de buurt

Elk daarvan is een exemplaar dat iemand vond en opschreef. Hieronder staan alleen de soorten die zichtbaar vruchtlichamen vormen; de draden die het werk doen komen vrijwel nooit boven de grond.

GBIF — Global Biodiversity Information Facility

Elke naam linkt naar de oorspronkelijke waarneming, met verzamelaar, datum en dataset.

Dit getal lezen

Het cijfer hierboven is de koolstofvoorraad over de bovenste dertig centimeter, en dat is voor veen de verkeerde diepte. Het veen loopt hier meters diep, dus een meting uit de eerste dertig centimeter vangt een klein deel van wat er werkelijk ligt opgeslagen en rapporteert een veengebied alsof het gewone bodem was. Lees het als een ondergrens, niet als een totaal: de vergelijking die het toelaat, is met de andere plekken op deze site die op dezelfde manier zijn gemeten, niet met wat er onder deze ligt.

Waarom deze grond

Grond die uit koolstof bestaat

Veen is plantenmateriaal dat nooit is uitgerot, omdat water de lucht buitenhield. Het is de dichtste koolstofvoorraad op het land, en die houdt alleen stand zolang het nat blijft.

The Fens waren een moerasgebied tot zeventiende-eeuwse ingenieurs er kanalen doorheen groeven. Wat eronder tevoorschijn kwam was veen, en dat bleek tot het meest productieve bouwland van Engeland te behoren.

Het verdwijnt ook. Bij Holme Fen werd in 1851 een ijzeren paal weggezonken tot zijn kop gelijk lag met het maaiveld. Dat maaiveld ligt nu ongeveer vier meter onder de kop van die paal. Het veen is niet weggespoeld; het meeste is geoxideerd — het reageerde met lucht die de ontwatering binnenliet en vertrok als koolstofdioxide.

Dit is de zuiverste illustratie van een algemene regel waar de rest van deze site steeds omheen cirkelt. Bodemkoolstof is geen vaste eigenschap van een plek. Zij is een balans tussen wat erbij komt en wat mag verbranden, en ontwatering verschuift die balans sneller dan bijna alles wat mensen verder met land doen.

Lees dit naast

Of meet ergens anders