0 cmOppervlak
Zinder, Niger
Alles onder deze lijn is gemeten, niet beschreven.
286 plantwaarnemingen vastgelegd binnen ongeveer acht kilometer.
Zinder
Niger
Sahel-akkerland waar de bomen terugkwamen — niet door te planten, maar doordat boeren lieten groeien wat al in de grond zat.
De grond onder
Zinder, Niger
13.8072, 8.9881 · scroll verder ↓
5 cmBovengrond
4.3g/kg
gram organische koolstof per kilogram bodem
De levende laag: dood blad, wortels, bacteriën en de schimmeldraden die ze tot kruimels binden. Vrijwel alles wat er met bodemkoolstof gebeurt, gebeurt hier het eerst.
30 cmDe voorraad
22t/haLaag
ton organische koolstof per hectare, bovenste 30 cm
Typisch voor lang bewerkt bouwland of verstoorde grond, waar organische stof sneller is geoxideerd dan planten haar konden aanvullen.
De precieze plek die je zocht, is afgedekt — bebouwd, verhard of water — dus daar is geen bodem om te modelleren. Deze meting komt van open grond op ongeveer 4 km afstand.
ISRIC — World Soil Information
Gemodelleerd op 250 meter resolutie uit wereldwijde bodemkarteringen, en op 2026-09-01 uit SoilGrids gelezen. SoilGrids publiceert in versies en niet doorlopend, dus dit is het actuele cijfer tot zij opnieuw publiceren.
dieperHet netwerk
Hier heeft niemand gekeken
Geen schimmelwaarnemingen binnen ongeveer acht kilometer. Dat zegt iets over hoeveel er is gekeken, niet over de bodem — van schimmels zijn vrijwel overal op aarde te weinig waarnemingen.
GBIF — Global Biodiversity Information Facility
Elke naam linkt naar de oorspronkelijke waarneming, met verzamelaar, datum en dataset.
Waarom deze grond
Grond die bewerkt wordt
Elke landbouwbodem is een lopend experiment in hoe snel koolstof verloren kan gaan of teruggebracht. Sommige van deze plekken meten het antwoord al ruim een eeuw.
Het gangbare verhaal over de Sahel in de jaren zeventig en tachtig gaat over droogte en woestijnvorming. Wat er daarna in delen van Niger gebeurde is minder bekend: de boombedekking nam aanzienlijk toe over miljoenen hectares akkerland.
Het was geen aanplantprogramma. Boeren stopten met het wegkappen van de scheuten die uit overlevende wortelstelsels in hun akkers opkwamen, en begonnen ze in plaats daarvan te beschermen en te snoeien. De praktijk heet doorgaans door boeren beheerde natuurlijke regeneratie, en zij verspreidde zich omdat zij werkte en niets kostte.
Bomen in een akker beschaduwen de bodem, laten blad vallen, en — in het geval van de acacia's die hier veel voorkomen — binden stikstof. De bodem onder dit soort parklandschap is niet de bodem van kaal bouwland, en het verschil is gemaakt door een verandering in wat mensen deden, niet door iets wat is toegevoegd.
Lees dit naast
Of meet ergens anders